Wanneer je honing koopt als alternatief voor suiker of als toevoeging aan je thee tijdens de koudere maanden, wil je natuurlijk een mooie kwaliteit kiezen. Vaak krijgen we de vraag welke soort honing gezien wordt als de meest rijke of gezondste optie.
Het antwoord op deze vraag hangt sterk af van de manier waarop de honing is bewerkt en wat je persoonlijke smaakvoorkeur is. In dit artikel leggen we rustig uit waar je op kunt letten en welke pure honingsoorten uit ons assortiment over het algemeen als een rijke keuze worden beschouwd.
Voordat we naar specifieke bloemen of bomen kijken, is de bewerking van het product een heel belangrijke factor. Vaak wordt rauwe, onbewerkte honing gezien als een bewustere keuze dan de standaard honing uit de supermarkt.
Commerciële honing wordt vaak verhit en gefilterd om het product lang vloeibaar te houden. Door deze verhitting kan een deel van de van nature aanwezige enzymen, pollen en antioxidanten verloren gaan. Rauwe honing, die uitsluitend koud is geslingerd en niet heet is verhit, behoudt een veel groter deel van deze nuttige stoffen. Daarom kiezen liefhebbers van natuurlijke voeding vrijwel altijd voor de onbewerkte variant.
Als we kijken naar de verschillende soorten rauwe honing, is er een noemenswaardig verschil tussen lichte en donkere varianten. Verschillende bronnen en analyses geven aan dat donkere honingsoorten over het algemeen een wat hogere concentratie aan mineralen en antioxidanten bevatten dan lichtgekleurde honing.
Lichte honing, zoals acaciahoning, is puur en zacht van smaak en heeft een vrij neutraal profiel. Zoek je echter een honing met een hoog gehalte aan deze natuurlijke stoffen en een robuust karakter, dan zijn de donkere en kruidige soorten vaak een interessante optie.
We hebben een selectie gemaakt van een aantal karakteristieke en onbewerkte
honingsoorten die wij aanbieden. Deze donkere en specifieke soorten worden vaak
gewaardeerd door mensen die bewust bezig zijn met de samenstelling van hun voeding.
Dit zijn twee van de donkerste en meest robuuste soorten uit de natuur. Deze honing wordt niet gemaakt van bloemennectar, maar van de afscheiding op de bladeren en naalden van bomen in het bos. Boshoning en honingdauwhoning van de spar zijn relatief rijk aan antioxidanten in vergelijking met standaard bloemenhoning. Het zijn mooie keuzes voor liefhebbers van een sterke, kruidige smaak en een volle structuur.
Kastanjehoning heeft een opvallende, zeer donkere kleur en een smaak die zich kenmerkt door een licht bitter en nootachtig accent. Vanwege deze donkere kleur valt kastanjehoning in dezelfde categorie als boshoning als het gaat om de aanwezigheid van bioactieve stoffen.
Het is een klassieke keuze voor fijnproevers die een zoete smaak graag combineren met wat
meer diepgang.
Hoewel lindehoning iets lichter van kleur is, wordt deze soort in de traditionele gebruiken erg gewaardeerd. De smaak is opvallend fris met een hele lichte hint van munt. Lindehoning is van oudsher erg populair om in de avond aan een kop kruidenthee toe te voegen vanwege de prettige en zachte eigenschappen.
Voor wie graag een bijzonder natuurproduct gebruikt, is de mix van zachte acaciahoning en koninginnengelei een interessante ontdekking. Koninginnengelei is het exclusieve voedsel dat werkbijen produceren voor de koningin en bevat specifieke voedingsstoffen. Door het te mengen met acaciahoning, is het product makkelijk en toegankelijk in het gebruik.
Het is belangrijk om hierin realistisch en transparant te blijven. Honing is en blijft een product dat voor het overgrote deel uit suikers bestaat, voornamelijk fructose en glucose. Je lichaam verwerkt deze suikers grotendeels op dezelfde manier als gewone suiker. Het interessante verschil zit in de samenstelling. Waar witte tafelsuiker puur uit lege calorieën bestaat, biedt rauwe honing daarnaast ook vocht, sporenelementen, enzymen en antioxidanten. Het is dus een aanzienlijk natuurlijkere keuze, zolang je het met mate gebruikt als onderdeel van een gevarieerd voedingspatroon.
Ja, dit wordt sterk afgeraden als je wilt profiteren van de natuurlijke eigenschappen. Bij
temperaturen boven de veertig graden kunnen de van nature aanwezige enzymen namelijk
snel afnemen. Laat je thee daarom altijd eerst even afkoelen totdat het aangenaam
drinkbaar is voordat je de honing toevoegt.
De kristallisatie, oftewel het hard worden van de honing, heeft geen enkele negatieve invloed op de voedingswaarde of de kwaliteit. Het is slechts een natuurlijk proces. Een harde honing is qua samenstelling net zo rijk als een vloeibare, zolang het product maar koud is geslingerd.
Omdat honing nog steeds voornamelijk uit natuurlijke suikers bestaat, is het verstandig om het gedoseerd te gebruiken. Beschouw het als een smaakvolle en bewustere zoetstof ter vervanging van bewerkte suiker, en niet als een middel dat je onbeperkt aan elk gerecht of drankje toe kunt voegen.
